วาทะท่านพระครู

วาทะพระข้าวปั้น คือ หนังสือที่ถูกเขียนจากประสบการณ์จริง และเป็นเรื่องราวของคนสู้ชีวิตผ่านสังเวียนที่แตกต่างกัน

ณ บางแห่ง เราได้ยินเขากล่าวขานกันว่า สวย สงบ และน่าไปชื่นชม

กัมมัง สัตเต วิภัชชะติ กรรมจำแนกให้รู้ว่าคนเราต่างกันอย่างไร?

ทักทายกันบ้าง ถามถึงกันและกันบ้าง อภัยให้กันบ้าง ต่อสายไปหากันบ้าง

ทิ้งความจำมาลงมือทำ เพื่อจะย้ำว่า ความรู้ที่จดจำมานั้น ทำตามได้กี่มากน้อย

ความเดียวดายอาจไม่ถึง หรือ ถึงตาย หากปล่อยให้ทะเลทรายกลางใจถูกแผดเผาด้วยคำว่า -แย่ ๆ – ของบางเรื่องในชีวิตไม่สิ้นสุด

คล้องพระอาจไม่พอ ต้องคล้องใจด้วย
-ไม่ท้อ – คำสั้น ๆ สองพยางค์ ฟังทีไรเหมือนเปิดทางให้พอได้ขยับและก้าวต่อไป

ทำงานตั้งแต่เช้ายันเย็น -ผูกมัด- เรา ด้วยเงื่อนของเวลา

ระยะห่าง (away from normal living life) พื้นที่โล่งจากความเชื่อมโยง หรือ ธำรงความเป็นส่วนตัวภายใต้ข้อแม้บางอย่าง

คำถามของคนวัยเลยเลขสามขึ้นไป ก็เริ่มกลายโจทย์ที่บางครั้งก็ไม่อยากหาคำตอบ

ที่นี่วุ่นวายหนอ ที่นี่ขัดข้องหนอ คือ วรรคทองที่กุมารหนุ่มชื่อ ยส (ยะสะ) พร่ำบ่นในระหว่างที่เดินผ่านอารามสถาน