วาทะ

ทักทายกันบ้าง ถามถึงกันและกันบ้าง อภัยให้กันบ้าง ต่อสายไปหากันบ้าง

ทิ้งความจำมาลงมือทำ เพื่อจะย้ำว่า ความรู้ที่จดจำมานั้น ทำตามได้กี่มากน้อย

ความเดียวดายอาจไม่ถึง หรือ ถึงตาย หากปล่อยให้ทะเลทรายกลางใจถูกแผดเผาด้วยคำว่า -แย่ ๆ – ของบางเรื่องในชีวิตไม่สิ้นสุด

คล้องพระอาจไม่พอ ต้องคล้องใจด้วย
-ไม่ท้อ – คำสั้น ๆ สองพยางค์ ฟังทีไรเหมือนเปิดทางให้พอได้ขยับและก้าวต่อไป

ทำงานตั้งแต่เช้ายันเย็น -ผูกมัด- เรา ด้วยเงื่อนของเวลา

คำถามของคนวัยเลยเลขสามขึ้นไป ก็เริ่มกลายโจทย์ที่บางครั้งก็ไม่อยากหาคำตอบ

เรื่องของโอกาส บางคนกำลังมองหา บางคนได้มาอย่างง่ายดาย ทว่าบางคนก็ดิ้นรนแทบสุดลมกว่าจะคว้ามาได้